Aurora australis-voorspelling 2026: Nieuw-Zeeland en Tasmanië
Waar en wanneer je in 2026 het zuiderlicht kunt zien, met Kp-drempels voor Nieuw-Zeeland, Tasmanië en Patagonië en het seizoen van maart tot september.
Een voorspelling voor het zuiderlicht is een Kp-getal, en de Kp die je nodig hebt hangt af van hoe ver naar het zuiden je bent. Stewart Island en Invercargill kunnen aurora australis zien bij Kp 6; Queenstown, Dunedin, Hobart en Launceston hebben Kp 7 nodig; Christchurch en Melbourne Kp 8; en Adelaide, Wellington en Ushuaia Kp 9. Het seizoen loopt van maart tot september, met pieken rond de equinoxen van maart en september.
De aurora australis, of het zuiderlicht, trekt maar een fractie van het aantal bezoekers dat zijn noordelijke tegenhanger trekt. Nu het zonnemaximum piekt in 2025–2026, is dit de beste periode in decennia om het vanuit Nieuw-Zeeland, Argentinië of Australië te zien. Deze gids behandelt waar je naartoe kunt gaan, wanneer, welke Kp-index je nodig hebt en hoe je de voorspelling in realtime kunt volgen.
Wat is aurora australis?
Aurora australis is het equivalent op het zuidelijk halfrond van aurora borealis. Beide worden veroorzaakt door hetzelfde mechanisme: geladen deeltjes van de zon, meegevoerd door de zonnewind, stromen naar de aarde en worden door het magnetische veld van de planeet naar de poolgebieden geleid. Wanneer die deeltjes botsen met zuurstof- en stikstofatomen in de bovenste atmosfeer, geven ze energie af in de vorm van licht.
Het resultaat bestaat uit gordijnen, bogen en stralen van groen, rood, roze en paars licht die door de nachtelijke hemel dansen. De natuurkunde is op beide halfronden identiek. De kleuren zijn hetzelfde. Het enige verschil is de geografie, en die speelt hier een grote rol.
Waarom aurora australis moeilijker te zien is dan aurora borealis
De aurorale ovaal op het zuidelijk halfrond ligt boven Antarctica en de omringende Zuidelijke Oceaan. Er is maar heel weinig land op de magnetische breedtegraden waar aurora regelmatig verschijnt. Vergelijk dat met het noorden, waar Scandinavië, IJsland, Canada en Alaska allemaal binnen de noordelijke aurorale zone vallen.
In het zuiden zijn de toegankelijke bestemmingen beperkt tot de zuidelijkste punten van Zuid-Amerika, het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland en Tasmanië. Door die schaarste voelt het zien van aurora australis zeldzaam aan, en is het zo belangrijk om te weten wanneer en waar je moet kijken.
De beste locaties om aurora australis te zien
Alle locaties hieronder liggen op een magnetische breedtegraad waardoor ze bij sterke geomagnetische activiteit binnen bereik van het zuiderlicht komen. Je kansen worden bepaald door de magnetische breedtegraad, niet door de geografische breedtegraad; elke drempel hieronder is de drempel die op de betreffende stadspagina van AuroraMe staat. Nieuw-Zeeland wordt uitgebreid behandeld in onze gids voor het zuiderlicht in Nieuw-Zeeland, en Tasmanië en het zuidelijke vasteland van Australië in onze gids voor aurora australis in Tasmanië.
Queenstown, Nieuw-Zeeland
Queenstown is de populairste bestemming voor aurora australis in Nieuw-Zeeland. De stad ligt op een magnetische breedtegraad van ongeveer -53 graden en heeft een Kp-index van 7 of hoger nodig om de aurora met het blote oog te zien. De Remarkables-bergketen en Lake Wakatipu vormen indrukwekkende onderwerpen op de voorgrond voor fotografie, al blokkeren de bergen ook een groot deel van de zuidelijke horizon.
- Benodigde Kp: 7
- Beste maanden: april tot augustus
- Beste kijklocaties: Kelvin Peninsula, Bob's Peak, elke oever van een meer met een donkere hemel
- Lichtvervuiling: Gemiddeld; korte ritten naar plekken met een donkere hemel zijn nodig
Invercargill, Nieuw-Zeeland
Invercargill ligt zuidelijker dan Queenstown en is daardoor beter bereikbaar voor de aurorale ovaal. De vlakke Southland Plains bieden een weids, onbelemmerd uitzicht op de zuidelijke horizon — precies waar aurora australis verschijnt. Bij Kp 6 zit Invercargill al boven de drempel, terwijl Queenstown, waarvoor een volledige Kp-stap hoger nodig is, dat nog niet is.
- Benodigde Kp: 6
- Beste maanden: maart tot september
- Beste kijklocaties: Oreti Beach, Bluff Hill
- Lichtvervuiling: Weinig in het zuiden
Stewart Island (Rakiura), Nieuw-Zeeland
Stewart Island is de meest zuidelijke grote landmassa van Nieuw-Zeeland en een van 's werelds beste bestemmingen voor aurora australis. Het is een UNESCO Dark Sky Sanctuary en biedt vrijwel geen lichtvervuiling en een vrij uitzicht naar het zuiden. Samen met Invercargill heeft het de laagste drempel van alle bereikbare locaties in Nieuw-Zeeland: Kp 6. De overtocht met de veerboot vanuit Bluff duurt één uur.
- Benodigde Kp: 6
- Beste maanden: maart tot september
- Beste kijklocaties: Ackers Point, de oever van Halfmoon Bay
- Lichtvervuiling: Bijna geen
Hobart, Tasmanië, Australië
Hobart is de zuidelijkste hoofdstad van Australië en de toegangspoort tot het najagen van aurora's in Tasmanië. Mount Wellington (kunanyi) torent boven de stad uit en biedt hoogte — handig om boven lage bewolking uit te komen. Bruny Island ten zuiden van de stad biedt een nog donkerdere hemel. Tijdens sterke geomagnetische stormen (Kp 7) is aurora australis zichtbaar vanaf de waterkant van Hobart.
- Benodigde Kp: 7, al zijn er op locaties met een donkere hemel ten zuiden van de stad bij elke Kp meer verschijnselen te zien
- Beste maanden: april tot augustus
- Beste kijklocaties: Bruny Island, South Arm Peninsula, de top van Mount Wellington
- Lichtvervuiling: Gemiddeld (stad) tot weinig (landelijk gebied)
Ushuaia, Argentinië
Ushuaia is de zuidelijkste stad ter wereld, maar dat maakt het niet de makkelijkste plek om aurora australis te zien. De zuidelijke magnetische pool ligt bij Antarctica aan de Australische kant, waardoor de aurorale ovaal van Zuid-Amerika af wordt geduwd: de magnetische breedtegraad van Ushuaia is ongeveer -42 graden, lager dan die van Hobart of Invercargill, ondanks dat Ushuaia op de kaart veel zuidelijker ligt. De drempel is Kp 9, de hoogste op deze lijst, dus een waarneming in Ushuaia hoort bij een extreme storm.
- Benodigde Kp: 9
- Beste maanden: maart tot oktober (lange zuidelijke nachten)
- Beste kijklocaties: Nationaal park Tierra del Fuego, Bahia Lapataia, Lago Escondido
- Lichtvervuiling: Weinig in het zuiden en westen
Antarctica
Antarctica ligt direct onder de zuidelijke aurorale ovaal. Tijdens de poolwinter is aurora australis op bijna elke heldere nacht zichtbaar. Antarctica is echter niet toegankelijk voor gewone reizigers. Alleen personeel van onderzoeksstations en passagiers van expeditiecruises beleven hier regelmatig aurora. Als je de kans krijgt om in de herfstmaanden mee te gaan op een Antarctische cruise, biedt dat de meest buitengewone omgeving ter wereld om aurora te zien.
De beste tijd om aurora australis te zien
Het venster van de zuidelijke winter: maart tot september
Aurora australis vereist duisternis. Op zuidelijke bestemmingen als Queenstown en Ushuaia is er pas vanaf eind februari tot begin oktober voldoende duisternis. De zomermaanden (november tot januari) brengen bijna onafgebroken daglicht in het verre zuiden, waardoor aurora onzichtbaar is, zelfs wanneer de geomagnetische activiteit hoog is.
De piekperiode loopt van mei tot juli, wanneer de nachten in het zuiden van Nieuw-Zeeland en Argentinië 14–16 uur duren. Daar staat koud, nat en bewolkt weer tegenover, vooral in Patagonië en Southland. Controleer altijd de bewolkingsverwachting voordat je eropuit trekt.
Equinoxpieken: maart en september
De geomagnetische activiteit piekt rond de equinoxen van maart en september door het Russell-McPherron-effect, een bijzonderheid in de manier waarop de magnetische veldlijnen van de aarde zich op die momenten uitlijnen met het interplanetaire magnetische veld. Historisch gezien leveren de equinoxmaanden 30–50% meer geomagnetische stormen op dan een gemiddelde maand.
Maart is bijzonder waardevol voor jagers op het zuiderlicht, omdat de nachten op zuidelijke breedtegraden nog lang genoeg zijn en de geomagnetische activiteit rond de equinoxpiek ligt. Hetzelfde geldt voor september. Als je maar één keer kunt reizen, kies dan voor deze twee maanden.
Zonnemaximum 2025–2026: een kans die zich eens per decennium voordoet
De zon volgt een activiteitscyclus van 11 jaar. Zonnecyclus 25 bereikte zijn maximum in 2025 en blijft in 2026 dicht bij het hoogtepunt. Dat betekent vaker en krachtiger zonnevlammen en coronale massa-ejecties, de gebeurtenissen die sterke auroravertoningen veroorzaken.
Tijdens eerdere zonnemaxima is aurora australis tijdens de sterkste stormen tot zo ver noordelijk als Sydney, Brisbane en zelfs subtropische breedtegraden waargenomen. De Gannon-storm van mei 2024 (Kp 9+) zorgde bij een donkere hemel voor aurorawaarnemingen in vrijwel het hele zuidelijk halfrond. Verwacht tot en met 2026 meer van hetzelfde.
Auroravooruitzicht 2026: Door de omstandigheden van het zonnemaximum is 2026 een van de beste jaren in een decennium om aurora australis te zien. Stormen die sterk genoeg zijn om de aurorale ovaal voorbij Southland en Stewart Island uit te breiden, komen meerdere keren voor in een actieve maand; voor Tasmanië zijn de Kp 7-stormen nodig die een paar keer per seizoen voorkomen, en voor Patagonië de extreme gebeurtenissen die eens of tweemaal per zonnecyclus voorkomen.
Volg aurora australis in realtime
AuroraMe biedt dekking voor elke GPS-coördinaat op aarde, ook op het zuidelijk halfrond. Stel je locatie in op Queenstown, Ushuaia, Hobart of een andere plek op het zuidelijk halfrond en ontvang dezelfde voorspelling op basis van 5 factoren waarop gebruikers op het noordelijk halfrond vertrouwen.
Aurora australis voorspellen
De Kp-index en magnetische breedtegraad
De Kp-index is een schaal van 0–9 die de wereldwijde geomagnetische activiteit meet. Het is de belangrijkste indicator om de zichtbaarheid van aurora te voorspellen. De Kp-index alleen vertelt je niet of aurora zichtbaar zal zijn waar je bent; dat hangt af van je magnetische breedtegraad.
De tabel hieronder toont de Kp-drempel voor waarneming met het blote oog die AuroraMe voor elke bestemming publiceert, samen met de gecorrigeerde geomagnetische breedtegraad waarop de berekening is gebaseerd. Hierbij wordt uitgegaan van een heldere hemel en geen verstoring door maanlicht.
| Locatie | Magnetische breedtegraad | Minimale Kp | Beste Kp |
|---|---|---|---|
| Antarctica (Zuidpool) | ~-74° | 1 | Elke |
| Stewart Island, NZ | -54.7° | 6 | 7+ |
| Invercargill, NZ | -54.0° | 6 | 7+ |
| Hobart, Tasmanië | -53.7° | 7 | 8+ |
| Dunedin, NZ | -53.1° | 7 | 8+ |
| Queenstown, NZ | -52.6° | 7 | 8+ |
| Christchurch, NZ | -50.3° | 8 | 9 |
| Melbourne, Australië | -48.6° | 8 | 9 |
| Ushuaia, Argentinië | -42.3° | 9 | 9 |
AuroraMe's 5-factorenmodel voor het zuidelijk halfrond
De Kp-index vertelt maar een deel van het verhaal. AuroraMe combineert vijf factoren tot één aurorawaarschijnlijkheidsscore, die op dezelfde manier werkt voor aurora australis en aurora borealis:
- Geomagnetische activiteit (Kp): Realtimegegevens en prognoses van NOAA, elke 15 minuten bijgewerkt
- Bewolking: prognoses op een privacyvriendelijk lokaal raster van 0.25° rond het door jou geselecteerde punt; bewolking verstoort de meeste aurora-uitstapjes
- Maanfase: Een heldere maan verdringt zwakke auroravertoningen; de app houdt rekening met de maanverlichting en -positie
- Periode van duisternis: Aurora is niet zichtbaar tijdens de schemering; de app toont precies wanneer de astronomische duisternis begint en eindigt
- Magnetische breedtegraad: De GPS-coördinaten van je apparaat bepalen precies welke Kp-drempel je nodig hebt, zonder dat je iets hoeft in te stellen
Het resultaat is een duidelijk antwoord: "Vanavond grote kans" of "Onwaarschijnlijk, veel bewolking." Je hoeft geen ruwe ruimteweergegevens te ontcijferen.
Beschikbaar in 37 talen, ook voor het zuidelijk halfrond
AuroraMe is beschikbaar in 37 talen, waaronder Spaans (voor Argentinië en Chili), Engels (voor Nieuw-Zeeland en Australië) en vele andere talen die in het zuidelijk halfrond worden gesproken. De app werkt hetzelfde, of je nu aurora australis vanuit Queenstown of aurora borealis vanuit Tromso volgt.
Praktische tips voor het fotograferen van aurora australis
De technische aanpak voor het fotograferen van aurora australis is identiek aan die voor het fotograferen van het noorderlicht. Het logistieke verschil is dat de aurora vanaf elke toegankelijke zuidelijke bestemming, ook Ushuaia, aan de zuidelijke horizon staat en niet recht boven je.
- Camera-instellingen: ISO 800–3200, diafragma f/1.8–f/2.8, sluitertijd 10–25 seconden als uitgangspunt
- Voorgrond: Meeroevers, silhouetten van bergen en rotsen aan de kust geven diepte. Lake Wakatipu bij Queenstown en het Beagle Channel bij Ushuaia zijn iconische voorgronden.
- Richting van de horizon: Kijk naar het zuiden, zowel in Nieuw-Zeeland, Australië als Patagonië; overal buiten Antarctica bouwt de lichtshow zich op vanaf de zuidelijke horizon.
- Op zoek naar een plek zonder bewolking: De westkust van het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland is nat en de oostkust droger. Aan de oostkust hebben Invercargill en de Catlins tijdens frontale weersystemen vaak een helderdere hemel dan Queenstown.
- Kleed je naar de omstandigheden: De winters in het zuiden van Nieuw-Zeeland en Patagonië zijn koud en winderig. Je goed in lagen kleden is noodzakelijk.
Veelgestelde vragen
Kun je aurora australis vanuit Australië zien?
Ja, vanaf de juiste locaties tijdens sterke geomagnetische stormen. Tasmanië, en met name Bruny Island en South Arm Peninsula, is de beste locatie in Australië om aurora te zien: Hobart en Launceston hebben allebei een Kp-drempel van 7, de laagste van het land. Voor Melbourne en Geelong is Kp 8 nodig en voor Adelaide Kp 9; waarnemingen op het vasteland doen zich dus alleen voor tijdens zware en extreme stormen. AuroraMe waarschuwt je zodra de omstandigheden gunstig zijn voor jouw specifieke locatie in Australië.
Aurora australis versus aurora borealis: wat is het verschil?
Wetenschappelijk gezien is er geen verschil. Beide ontstaan door hetzelfde proces: deeltjes van de zonnewind wekken atmosferische gassen op langs magnetische veldlijnen. Aurora australis komt voor op het zuidelijk halfrond, aurora borealis op het noordelijk halfrond. De kleuren, patronen en het gedrag zijn identiek. Het belangrijkste praktische verschil is dat er op de benodigde breedtegraden minder toegankelijke locaties op het zuidelijk halfrond zijn waar je regelmatig aurora kunt zien.
Waar kun je aurora australis het beste zien?
De beste toegankelijke locaties zijn Stewart Island en Invercargill in Nieuw-Zeeland, beide met een Kp-drempel van 6, gevolgd door Hobart en Launceston in Tasmanië en Queenstown en Dunedin in Nieuw-Zeeland, met Kp 7. Antarctica biedt de betrouwbaarste omstandigheden om aurora australis te zien, maar is voor de meeste reizigers niet toegankelijk. Ushuaia is de zuidelijkste stad ter wereld, maar de zuidelijke magnetische pool ligt bij Antarctica aan de Australische kant. Daardoor ligt de magnetische breedtegraad van Ushuaia veel noordelijker dan de geografische breedtegraad op de kaart doet vermoeden, en is de drempel Kp 9.
Welke Kp-index is nodig om aurora australis vanuit Nieuw-Zeeland te zien?
Dat hangt af van je locatie in Nieuw-Zeeland. Op Stewart Island en in Invercargill kun je aurora zien bij Kp 6. Voor Dunedin en Queenstown is Kp 7 nodig en voor Christchurch Kp 8. Wellington, de zuidelijkste stad op het Noordereiland, heeft Kp 9 nodig, dus voor een waarneming op het Noordereiland is een extreme storm nodig. AuroraMe berekent de specifieke Kp-drempel voor jou automatisch op basis van je GPS-coördinaten.
Wanneer kun je aurora australis in 2026 het beste zien?
Maart en september zijn statistisch gezien de beste maanden dankzij de toegenomen geomagnetische activiteit rond de equinoxen. De zuidelijke wintermaanden (mei–juli) bieden de langste donkere perioden. Doordat de omstandigheden van het zonnemaximum in 2026 aanhouden, komen sterke aurora-verschijnselen vaker voor dan in de afgelopen jaren. Door de combinatie van de equinox en het zonnemaximum zijn de omstandigheden in maart 2026 bijzonder gunstig.
Is aurora australis aan dezelfde kant van de hemel zichtbaar als aurora borealis?
Nee. Vanuit Nieuw-Zeeland, Tasmanië, Zuid-Australië en Patagonië verschijnt aurora australis aan de zuidelijke horizon, tegenovergesteld aan aurora borealis, die voor waarnemers in Scandinavië of Canada in het noorden staat. Alleen Antarctica ligt diep genoeg binnen de zuidelijke aurorale ovaal om de lichtshow boven je te zien verschijnen.
Bronnen
- Bureau of Meteorology — Aurora Australis — Australische ruimteweergegevens en aurorawaarschuwingen
- NOAA SWPC — planetaire K-index — realtimegegevens over geomagnetische activiteit
- NOAA SWPC — OVATION-auroravoorspelling — waarschijnlijkheidsmodel voor aurora op het zuidelijk halfrond
- GNS Science (Nieuw-Zeeland) — geomagnetische monitoring en voorspellingen voor aurora australis in Nieuw-Zeeland